خدا رفتگان شما را بیامرزد ، مادر بزرگم می گفت : «اگر یه زن به یک سگ بگه چخه از جاش تکون نمیخوره اما اگه یه مرد بگه در میره» از این گفته به خوبی می توان به دیدگاه عمومی نسبت به نقش  زن در یک جامعه ی مردسالار نگاه کرد . در این جوامع در بهترین حالت زن موجود نصف عقل نا توانی تصویر می شود که صرفا  در بهترین و والا ترین شکل ایفای نقش تکراری و مقدس همسری و مادری آفریده شده است. چنین زنی معمولا مستوره ،مظلومه ، متوسط القامه و از نظر فکری در حد متوسطی است ، اگر کار کند معمولا دبیر یا منشی است و اگر وبلاگ بنویسد هم معمولا دلنوشته های پر سوز و گدازیست كه برای مرد محبوبش یا برای پسر کوچک نازنینش نوشته است.

 امان از روزی که زنی در این چارچوب ها قرار نگیرد.متفاوت بودن در کل سخت است ولی در مورد زنان جنس و ادبیات قضاوت و شماتت فرق می کند و خیلی مواقع با اشاره های رکیک و گاه مبتذل و نسبت دادن های نا عادلانه و غیر اخلاقی همراه است .در طول عمر وبلاگ نویسی ام بارها شاهد این رفتار ها بوده ام. اینکه کسی از محتوای نوشته های من خوشش بیاید یا نه مورد بحث نیست ،اما اینكه چرا باید در یک برخورد فکری یا تقابل اندیشه بحث به اسافل نگارنده کشانده شود چیزی جز یک ضعف بزرگ فرهنگی نیست. بار ها به من پیشنهاد شد كه با نام مستعار حسن قلی یا اصغر دیزل بنویسم ولی این کار را نمیکنم و با نام یک زن به نوشتن ادامه میدهم تا روزی برسد كه مخاطبین ما بیاموزند كه مرا  مانند یک انسان مورد خطاب قرار دهند. بهتر است تصویر زن اندیشمند و مستقل و گاه  بی پروا و مغایر با اصول اخلاقی مادر بزرگ هایتان را بپذیرید.نسل جدید و فراوانی از این شیر زنان دست در راه است .کمی به دور وبرتان نگاه کنید