پیروان بودا به زندگی های پی در پی اعتقاد دارند. آنها میگویند که  کار هایی  که ما در این زندگی انجام میدهیم سر نوشت ما را در زندگی بعدی رقم خواهد زد و به آن «کارما» میگویند. مثلا اگر شما کار نیکی کرده باشید کارما ی شما خوب و در زندگی بعدی سرنوشت نیک و زندگی آرام و پر  برکتی خواهید داشت .
 با این حساب  در کمال شرمندگی باید بگم که من در زندگی قبلیم یک جنایات کار بالفطره یا یک جاکش یا یک مادر قحبه ی تمام عیار بودم . چون از زندگی زیر سایه ی ترس ، انقلاب، بمباران ، جنگ ، کودتا ی مخملی ،ازدواج بد ، مرگ فرزند ، طلاق ، در به دری ، دوری از عزیزان ، از دست دادن زندگی که به زحمت ساخته بودم و رفتن تا انتهای انزوا ، تحقیر و ترس  تقریبا مجموعه ی کاملی از بلا ها را تجربه کردم  .  بعضی ها به دنیا میان و هفتاد سال زندگی میکنن و  درد ناک ترین حادثه زندگیشون مرگ سگ همسایه در سن ۱۲ سالگی است.  گاهی از اتفاق افتادن این همه اتفاق توی یک زندگی خودم هم مبهوت می مانم .هرچی فکر میکنم میبینم تو این دنیا نه نون کسی را دزدیده ام نه پدر سوختگی عمده ای کردم نه سر به هوا بودم و نه کون گشاد و باری به هر جهت.  بنا بر این همش باید زیر سر زندگی های قبلیم باشد. حالا هرچی بود اینکه گذشت و نصفش رفت .نصف دیگرش هم میگذره ، خدا کنه تو زندگی بعدی در قالب سگ ، میمون یا خر چسونه تناسخ پیدا نکنم.