چندی پیش ما را با لاله رخی استرالیایی الاصل و بلند بالا و بور مراوداتی در دور مقدماتی پیش رختخوابی در گرفته بود. باری شبی اندر باری نشسته و گلویی تر می کردیم که  سخن به فوتبال و ورزش و جام جهانی  کشید .آن لاله رخ ناگهان  بالای منبر جهید که همواره تیم های قوی تر بر ضعیف تر ها پیروزند چرا که پول بیشتر و زور بیشتر و بازیکن و مربی بهتر دارند. این کمینه که مدتی است در جرگه ی مستضعفان و ضعیفان شکست خورده هستم به شدت از آن سخن رنجور شدم و لیوان آبجو را بر میز نهاده و کفی که بر لب آورده بودم پاک نمودم و جفت پا در حلقش پریدم که هرگز این چنین نیست!

آیا بازی های جام جهانی سال 99 را از یاد بردی؟ آیا به یاد نداری که تیم ایران در زمین خودتان چگونه شکست تان داد؟ آیا شما مربی های بهتری نداشتید؟ آیا شما تور دروازه ی ما را پاره نکردید؟ ایا شما در دقایق اولیه دروازه ی ما را به توپ نبستید؟ سری تکان داد که خوب به یاد دارم. آنگاه  پبروزمندانه افزودم : و آن روز ما در خیابان ها ریختیم و جشن گرفتیم. آنگاه  غرور ملی  تحقیر شده مان را ترمیم کردیم و تا صبح در خیابان ها رقصیدیم و پای کوبی کردیم..

سری تکان داد و چون بزی  سرشکسته گفت : آن روز روزی بود که استرالیا گریست.

در شادمانی محض پاسخش دادم لهذا  بد نیست بدانی که همواره قوی تر پیروز نیست. بل نکته های بس ظریف در درک قوت است و قانون برنده شدن  نا مکشوف است . و چون دقیق شوی بدانی که گاه حتی ضعف می تواند نقطه ی قوت شود  و قدرت سیال و  پیچیده تر از قوت است و تو را صلاحیت شناخت هیچ یک نیست. تنها بدان که همواره آنکه قوی تر است  قدرت مند تر نیست و این افسانه ی  برنده  و بازنده و این دیدگاه خشنی که بر جهان حکم فرما شده است و بی وقفه در گوش مردم می خواند که قوی شوید وگرنه محکوم یه فنایید آنقدر هم فراگیر نیست. گاه آهسته بر شتابان  و نرم بر سخت پیروز است. دنیا به این سختی و سنگی و بدی که می گویند هم نیست.

آخر شب هم  دست از پا دراز تر از دم در منزل  براندمش  چرا که  با تمام محاسبات او در خاک خودش و سوار بر زندگی و هولدن آخرین مدل بود و من لابد آن ضعیف تر مهاجر پیاده ای بودم که باید شکست داده شوم  و به آسانی بر زمین زده شوم.از آن گذشته  در روزی که من می خندیدم  او می گریسته است. وقتی در را روی صورتش بستم صدای جواد خیابانی را می شنیدم که بعد از پاس زیبای مهدوی کیا فریاد می کشید خداد عزیزی ….خداد عزیزی …گل! گل!  !!!

پی نوشت: ساده نبازیم