از خدا پنهون نیست از شما چه پنهون ، با بالا گرفتن این بحث های جنسیتی بلا نسبت کلیه رجال و نسوان محترم  بحران هویت گرفتم . گلاب به روتون هی میرم تو توالت و نگاه می کنم ببینم اون وسط چیز قابل توجهی دارم یا نه. وقتی  کسی حواسش نیست رو صندلی جابجا می شم و یواش دست می کشم بین پاهام ببینم دستم به خرطوم فیل می خورد یا نه اما صد افسوس که هر بار نا امید می شم. اخه راستش من از همون بچگی وقتی می دیدم پسرهای فامیل سر پا ادرار می کنن و هدف گیری می کنند رو دیوار همسایه خیلی حسودیم می شد. چی بهش می گن آهان عقده ی احلیلی. ( بر وزن گزارش تحلیلی یا رییس جمهور تحمیلی)

بگذریم. من نمی فهمم این اختر و سکینه چرا نمی خوان باور کنن که مرد هستن؟ خدا  وکیلی ماها کجامون به زن جماعت می خورد؟ اول از همه هر مردی به ما رسید قدش از ما کوتاه تر بود. خیر سرمون دراز هم نبودیم بگو یک و هفتاد . اما مگه مرد بالای یک و شست پنج تو ایران گیر می اومد؟ دومش اینکه به هرکی رسیدیم از ما بی سواد تر بود. دیگه گل سر سبدش مهندس شده بود با یک لیسانس ابدوخیاری از امیرکبیر. سوم اینکه تا اونجا که ما یادمون میاد مرد ها زن ها رو ساپورت می کردن اما  ما به هر کی رسیدیم چشمش دنبال خونه خالی  و ماشین و حساب بانکی مون هم  بود . اخه تو رو خدا!شما بگین، تو رو سر جدتون !کجای این مرد ها از ما مرد تر بود؟  دست تو جیب کردنشون که پول یک پیتزا هم  سختشون بود و موقع حساب کردن عینهو امام زین العابدین بیماراسهال میگرفتن؟ کار کردنشون که  اکثرشون یا بی کار بودن و یا بابا جونشون تا 40 سالگی خرجشون رو می داد.از کجاش بگم ؟ کدومشون مثل ما درس خونده بودن؟ کدومشون مثل ما از دوران دانشجویی کار کرده بودن؟ کدومشون از ما بیشترکتاب خونده بود یا درد کشیده بود و سنگ زیرین آسیاب شده بود؟

عمه بلقیس همیشه می گفت: زن اگر شیره ، میلش به زیره.  زن  همیشه یکی رو میخواد که مردتر و قوی تر باشه. میگن همچی مردهایی هم هستن. من نمی گم نیستن. باز نپرین به من که تو فمینیستی و مرد ستیزی . هستن اما چقدر؟ واسه زن های لچک به سر و دخترهای دیپلم ردی شاید. اما شما ها با اینهمه ادعا چند تا از این مردها دیدین؟ من که ندیدم. دروغ هم ندارم بگم. به نظر من این دوره  ی اخیر دوره ی خالی شدن مردها از مردونگی و ریش در آوردن زنها بود. زنهایی که  الان 60 درصد قبولی های کنکور ن. زنهایی که هرجا میری از دانشگاه تا صنعت همه جا هستن. نسل زنهایی که  از هیچ مردی کوتوله تر نیستن و زیر بار زور نمی رن و کتک نمی خورن  و در نهایت هم  تنها می مونن چون ضعیفه و خنگ و دست و پا چلفتی نیستن. چه ما بخوایم و چه نخوایم  زن هایی هستن که از دست مردهای کوتوله ی دور برشون  که به جز یک آلت تناسلی از مردی هیچی ندارن خسته شدن و گاهی حتی به همجنس باز شدن فکر می کنن .خلاصه خواهرای عزیز،خواهرای مویز، زمونه عوض شده نمی شه با همون دیدگاه ها به قضایا نگاه کرد.

راستی الان رفتم باز نگاه کردم ببینم چیزی در اوردم یا نه خبری نبود. یاد این شعر مولانا افتادم:

گر به ریش و خایه مردستی کسی                      بز به مردی بیش باشد از بسی

ختم کلوم اینکه سکینه جون، اختر خانوم، بیاین و کوتاه بیاین. قبول کنین که ما مردیم و قال قضیه ی این بحث مزخرف رو ببندیم بزارین ما هم بریم به کار زندگیمون برسیم.غذامون سر چراغ ته گرفت

بعد التحریر: متن را دوباره خوانی کردم. باور بفرمایید  چیزی درش نیست که بخواهم بابتش عذرخواهی کنم. اگر بود می کردم. درعین اینکه تاکید می کنم آنچه نوشته شده است تجربه ی شخصی من است. .