همیشه شنیده بودم که مردم آمریکا اطلاعات عمومی ضعیفی دارند، الان دلیلش را با همه وجودم درک میکنم.

اخبار ساعت 8.30 یا 9 ایران را نگاه که میکردم، اول از افاضات یا محبتهای مقام معظم میگفت، بعد پروژه هایی که به همت رییس جمهور افتتاح شده، اخیرا گزارش سفر استانی هم اضافه شده بود، در نهایت میرسیدیم به اخبار ترکیه، افغانستان، درگیریهای پاکستان و هند، مذاکرات موفقیت آمیز ایران با کشورهای حاشیه دریای خزر، تهدیدهای کویت، سفر حجاج به عربستان و سخت گیریهای جدید آنها، بعد میرسیدیم به اتحادیه اروپا، نشست سران کشورها، تحریم ایران، در نهایت هم مرگ بر آمریکا، لعنت بر اسراییل …..، نتیجه این اخبار این بودکه مردم ما حداقل بدانند به جز ایران، کشورهای دیگری هم در دنیا هست، و مردم بقیه دنیا هم در صحنه زندگی حضور دارند.

اخبار رسمی اینجا، اول از حوادث شهرهای مختلف میگوید، مثلا اینکه در Oakland  دوجوان را که مواد مخدر حمل میکرده اند گرفته اند، در Berkeley یک ماشین با درخت تصادف کرده است، سرنشین سالم است و درخت خراش برداشته است، در Richmond یک مرد، به یک زن گفته است، عجب باسنی داری، بخورمت، و بعد از همه اینها میرسیم به اخبار هالیوود، عمدتا با موضوعات ازدواج، طلاق، بچه دارشدن، قرارداد برای یک بازی، دیده شدن فلانی با بهمانی. و اگر موضوعی همه دنیا را ترکونده باشه، یک اشاره کوچکی هم میشود که مثلا شرکت British Petroleum  قرار است سعی کند روی لوله نفتی را که ترکیده است، بپوشاند. دست آخر هم یک گزارش هواشناسی در محدوده همان شهرهایی که در بالا گفته شد و والسلام .

حالا شما قضاوت کنید اینکه دیپلماسی مدل زیبا و فریبنده دیکتاتوری است، یعنی چی؟