چندی پیش کوچک زاده ای در حاشیه ی مبحث شیرین صیغه و لذت آن می فرمود که هزار خاصیت دارد و از دل کدورت ببردو چون جان شیرین عزیز و بسی لذت  آمیز است . ( از کرامات شیخ ما این است ، شیره را خورد و گفت شیرین است ).لذت آغوش یاری نو و نگاری همچون ستاره های پورنو بر کسی پوشیده نیست. خاصه آنکه سالیانی از زناشویی گذشته باشد ودر گذر زمان  عشق بازی را دیگر حلاوتی چنان باقی نباشد و اسیر تکرار و تداوم و اجبار شده باشد. بدیهی است مرد عاقل هوس دلبری نو  می نماید تا  از خاطر گرد ملال  بزداید. عارفان نیز همواره گفته اند که نو را حلاوتی دگر است.شاعر در همین زمینه می فرماید:

یک خونه تو پامنار داری ، یک خونه تو پا چنار داری

صیغه قطار قطار داری ، بازم که میل یار داری

حاجی آقا اختیار داری، حاجی آقا اختیار داری

دلزدگی از زندگی و جستجوی عشق خارج از چهارچوب خانواده به اندازه ی خود بنیان خانواده قدمت دارد و در همه جای دنیا  اتفاق می افتد .این قضیه ربط چندانی هم به وضعیت مالی و طبقه اجتماعی و دین و ایمان افراد ندارد.خیانت کردن حتی به سر و ریخت همسر هم ربطی ندارد و  خیلی وقت ها مردی زن زیبا و تحصیلکرده اش را بخاطر یک کلفت چاق و زشت  ترک می کند( علف باید به دهن بزی شیرین بیاید).خیانت کردن یا نکردن شاید تنها و تنها به  بلوغ احساسی فرد و پای بندی اش به اصول اخلاقی ربط داشته باشد ولی از آنجا که این یک رساله ی اخلاقی نیست ما از کنار این قضیه هم می گذریم و تنها به نقش قانون در این خصوص می پردازیم

صرف نظر از قانون جنگل ،در تمامی کشورهای دنیا ، قانون برای حمایت از حقوق انسان ها وضع می شود. در کشورهای پیشرفته طبق قانون خانواده زوجین هر کدام مالک نیمی از سرمایه ی زندگی هستند ودر صورت اثبات خیانت فرد خاین از تمام حقوق مالی و حتی در مواردی حضانت اطفال محروم می شود.متاسفانه در این کشورها تنها ملاک قانون، عدل  وانصاف و اخلاق است .در حالیکه در کشورعزیز ما ملاک قانون لذت است. برای همین هم بسیاری اعمال لذت بخش همچون شلیک کردن توی صورت مخالفین و یا تجاوز به آنها ( با یا بدون بطری ) قانونی است و هیچ گونه پیگردی ندارد.این امر یکی از مزیت های زندگی در جوامعی مثل ایران است و زندگی در آن را تبدیل به تجربه ای سراسر لذت و شادی می کند.کوردلانی که تصور می نمایند مفهوم زندگی خانوادگی پای بندی  و وفاداری و با هم بودن در فقر و بیماری و نداری است اینجا را با هالیوود اشتباه گرفته اند.در ایران اسلامی هدف از ازدواج  لذت بردن به هر قیمتی است ( از وارد شدن به زن از هر جا که مرد می خواهد و در هر زمان که اراده کرد تا همخوابگی با کنیزکان و ازدواج های متعدد ).اگر در سایر کشورهای دنیا  این میل طبیعی جرم محسوب می شود و فرد برای آن مجازات می شود در ایران قانون گذار با به رسمیت شناختن حق لذت طلبی برای مرد موجبات آسایش خاطر وی را فراهم می کنند و به او حاشیه ی امنی برای ادامه دادن می دهد.

برخی منتقدان معتقدند که قانون باید  حقوق طرفین را لحاظ نماید و در قانون اخیر خانواده حق زن از این لذت دیده نشده است. این کوردلان زن را موجودی دارای خصایص نفسانی و شهوات حیوانی می دانند. در حالیکه  زن چون زن است تنها شوهرش را می خواهد . برای یک زن مسلمان  هیچ لذتی بالاتر از این نیست که  شاهد لذت شوهر خود باشد و از خوشی او شاد شود.او می تواند در مواقعی که همسرش در خانه ی زوجه ی جدیدش به امر خیر مشغول است با آشپزی و ساختن گل شیشه ای خود را مشغول نماید و جورابهای سوراخ شوهرش را رفو نماید یا به فعالیت های لذت بخشی چون اتو کردن و برودری دوزی -به شرط رضایت همسر- مشغول شود. ملایکه بر چنین زنی درود فرستاده و بی گمان او در بهشت با فاطمه زهرا محشور خواهد شد ..