بازهم  اول مهر رسید. روزی که برای من با بوی پاک کن و دفترچه  های نو و کتاب جلد شده و کیف چرمی گره خورده است. تا صبح بارها از شوق از خواب بیدار می شدم و کیف نویی که بوی چرم می داد بو می کردم. هنوز هم سرود «همشاگردی سلام » توی گوشم است:

آغاز سال نو ، با  شادی و سرور، همدوش و هم زبان، حرکت به سوی نور. آغاز سال نو ، فصل شکفتن است ، هر زنگ مدرسه بیداری من است. در دل دارم امید، بر لب دارم سلام، همشاگردی سلام ، همشاگردی سلام!

اول مهر، روز مقدسی است. روز پیوند ما ست با دانش. اول مهر هیچ وقت کهنه نمی شود اگر  دانستن و آموختن و آموزش را ماجرایی پایان ناپذیر بدانیم.  اول مهر برای همه ی آنهاست که  به دانش آموز بودن افتخار می کنند و می دانند که هیچ چیز ارزشمند تر از پیوند انسان با دانش نیست. اول مهر برای همه کسانی است که یدک کشیدن نام دانش آموز و دانشجو و دانشیار و دانش پژوه را در هر زمانی به  پادشاهی جهان ترجیح می دهند و می دانند که دانستن -و تنها دانستن – نقطه ی قدرت انسان  است.

همه ی آنچه در اطراف ماست  و ساخته ی بشر است ، از قلم و کاغذ تا کامپیوتری که با آن این خطوط را  می خوانید حاصل تفکر ودانش آدمی است. دانش ،گرانبها و گرامی ترین دست آورد ما آدم ها بر روی زمین است. دامنه اش نا محدود و حدودش بی انتهاست،از دانش ساخت یک سنجاق بگیر تا دانش شناختن خود؛ گستره ی دانش بی انتهاست .تمایز انسان با یک علف ، با یک سنجاب با یک سنگ، فقط و فقط در توانایی تولید دانش ،  تفکر ، خرد  و مشاهده ی منطقی است وگرنه آدمی به جز تخریب و جنگ و درد چه چیزی به این  کره ی خاکی افزوده است؟

اول مهر ماه ، بر تمام سربازان راه  دانش و خرد مبارک باد. در روزگاری که پراکندن جهل و خرافه و نادانی را پاس می دارند و برای تحمیق مردم کمر بسته اند، مبارزه ی اصلی هرکدام از ما  می تواند  پراکندن دانش باشد . در جدال با تاریکی، مبارزه شاید  بر افروختن یک  شمع باشد. برای این مبارزه نیاز به چیزی جز نور دانش نیست. نورش همواره در دل هایمان جاوید. دانش آموزی بی پایانمان مبارک باد.دانش را پاس بداریم.دانستن را جشن بگیریم. پیروزی ما در دانش است.