این روزها یکی از کلماتی که زیاد به گوش می خورد هرزه نگاری است. اما هرزه نگاری چیست؟

پورنوگرافی یا هرزه نگاری هرگونه محتوایی ( نوشته، عکس یا فیلم) است که فاقد ارزش هنری  و تنها برای برانگیزش شهوت  و ارضای تمایلات جنسی خلق شده باشد.

اما محدوده  ی این تعریف کجاست و استانه ی آن تحریک کجاست؟ شاید برای یک نوجوان تازه بالغ حتی تیتر این مطلب تحریک کننده باشد، در حالیکه بعضی افراد تماشای یک فیلم +18 را هم تحریک کننده نیابند . بنا بر این اگر تنها به گزاره ی دوم این تعریف بسنده کنیم هر محتوایی می تواند پورن محسوب شود.  بطور مثال باسن  کیم کاردیشان می تواند برای خیلی ها تحریک کننده باشد ولی باسن عمه بلقیس هم که بر روی تغار نذری روز عاشورا خم شده می تواند برای گورکن قبرستان مسگر آباد تحریک کننده باشد،  حتی این قضیه می تواند تا آنجا پیش برود که حتی باسنی در کار نباشد و مثلا یک سری خطوط الفبا مثل لوگوی  کذایی آن مجله که توقیف شد به چشم یک عده که  از بصیرت خاصی برخوردارند تحریک کننده بیاید و شهر را شلوغ کند چرا که افرادی که فوق العاده بصیرت دارند حتی در جرز دیوار یا شکاف در یا هر چیزی که اندکی فرو رفته باشد یا هرچیزی که اندکی برآمده باشد می توانند نشانگانی برای تحریک شدگی پیدا کنند.

بنابر این میزان تحریک کنندگی بخصوص با توجه به کثیر التحریک بودن برخی  مردم ملاک مناسبی نیست. چرا که این آستانه بسیار متغیر و گاه بسیار پایین است. به اعتقاد نگارنده بهترین روش برای تشخیص یک اثر هرزه نگاشت توجه به محتوا و منظور و ارزش هنری آن است و اگر فاقد هر نوع زیبایی ، پیام و یا هنری بود آن وقت آن را هرزه نگاری بنامیم. وگرنه انگ زدن بر روی هرچیزی که با چهارچوب های تنگ ما نمی خواند از اخلاق به دور و سبب بسته تر شدن همان چهارچوب ها خواهد شد  و  ما را همیشه در پایین ترین نقطه و نگاه جنسی و خشن و شهوانی   به همه چیز نگاه خواهد داشت در حالیکه این نگاه قابل تغییر و قابل تلطیف است .

اگر خاطر شریف تان باشد سالها پیش که ویدیو وارد ایران شده بود و فیلم های قد  قابلمه ی وی اچ اس دست به دست می شد عموما یک نفر را می نشاندند بغل دستگاه تا صحنه های ماچ و بوسه ای که از زیر دست سانسور در رفته بود با حرکت تند رد کند. در آن زمان  یک صحنه ی لب گرفتن آن قدر ناهنجار بود که عمه بلقیس یک بار دم پایی اش را توی سر پسر عمه ی من پرتاب کرد که صحنه ی مزبور را تند تر رد کند.  این روزها اما حتی عمه بلقیس هم دیگر حساسیتی به اینکه  انجلینا جولی و جانی دپ هم را ببوسند ندارد. من مدعی این نیستم که همه ی افراد جامعه به اندازه ی عمه بلقیس در این زمینه ها پیشرفت کرده باشند برای اینکه شخصا  اخیرا با دختر جوانی از خانواده ای به شدت مذهبی هم کلام شدم که می گفت با دیدن صحنه ای که دزیره دست ناپلئون بناپارت را گرفته آنقدر تحریک شده بوده که مجبور شده شورتش را عوض کند. البته من این را به حساب  علاقه ی آن دختر به تاریخ فرانسه گذاشتم اما بعد ها که فکر کردم کمی به فکر فرو رفتم و انگشت حیرت به دهان گزیدم.

ما مردم بسیار متفاوت و با  رسوم و باور ها و فرهنگ های مختلفی هستیم .ای کاش  پیش از بکار بردن کلماتی مثل هرزه و هرزه نگاری  و هرزه نوشت کمی به مفهومی که پیش روی ماست نگاهی بیاندازیم و لحظه ای با خودمان فکر کنیم که شاید این  همه هرزگی در نگاه ما باشد.

 

پی نوشت :یکی از سکسولوژیست های بزرگ معاصر محتوای پورن را این گونه تعریف می کند: پورن هرچیزی است که انسان را به استمنا وادارد. بنا براین اگر با قطعیت به استمنا  واداشته شدید آن پورن است ولی اگر دو به شک بودید که این کار را بکنید یا نکنید به احتمال قوی آن محتوا اروتیک است ولی اگر آن  فیلم  مصایب مسیح بود و شما باز هم تمایل به استمنا کردن را در خود احساس کردید به احتمال قوی این شما هستید که  باید به پزشک مراجعه کنید..