چند روز پیش با یکی از دوستام در ایران حرف می زدم.  از روی محبت و همین طوری الکی پرسید قصد نداری برگردی؟ دور از جان شما ،انگار برق سه فاز به وجود نازنینم  وصل کرده باشند. در حالیکه سعی می کردم خونسرد باشم پرسیدم به نظرت الان ایران جای خوبی برای زندگی کردنه ؟ تعللی کرد و گفت خوب آره.. اگه اهل کار سیاسی نباشی چه اشکالی داره؟  این بار حالم بد تر شد . هوس کردم دو تا فحش چاروادری بارش کنم اما منصرف شدم. وقتی گوشی رو گذاشتم از خودم پرسیدم چه چیزی تو اون سوال ساده بود که این جوری من رو منقلب کرد؟  فرض بگیریم که من اصلا کاری به کار سیاست ندارم . چرا دوست ندارم برگردم ایران؟ بعد نشستم و برای خودم یک لیست تهیه کردم که چرا با همه مصیبت ها زندگی اینجا را به ایران ترجیح می دهم .دلایل من برخلاف تصور خودم اصلا پیچیده نبود. حد اقلی بود که هر انسانی برای زنده بودن به آن احتیاج داشت. سعی کردم تو نوشتن این پست هیچ نگاه سیاسی نداشته باشم . نگاه کنید ببینید لیست من درست است  یا نه.. اگر نیست خبرم کنید تا  من با اولین پرواز برگردم ایران .

من زندگی در  اینجا  رو به کشور خودم ترجیح می دهم برای اینکه :

1- هیچ کس من را بر مبنای عقیده ام قضاوت نمی کند. مجبور نیستم تظاهر کنم به چیزی که نیستم. می تونم سرم را بالا بگیرم و بگم که به خدا ایمان ندارم و هیچ کس نمی خواهد من را ارشاد کند یا بترسانید و یا  روانه ی طناب دار کند

2-می تونم هرچی که دلم خواست را بپوشم و هر چی خواستم را بنوشم و بخورم. هیچ کس از راه نمی رسد که برای پوشش من تعیین تکلیف کند یا من را بر مبنای آن قضاوت کند و یا سعی  کند به من یاد بدهد که زیبنده ترین زینت زن حفظ حجاب است

3- وقتی پیچ رادیو را باز می کنم به جای صوت وحشتناک قران یا موعظه آخوندها  می تونم صدای موزیکی را که دوست دارم را بشنوم.وقتی  تلویزیون می بینم نصف فیلم  سانسور نشده ، هیچ کس سعی نمی کند به من القا کند که چه موسیقی خوب و کدوم حرام است و چی بد است و چی خوب. خودم می تونم بر مبنای شعورم تصمیم بگیرم

4- قطار همیشه به موقع می آید.. اتوبوس ها همیشه فراوان و نیمه خالی است. توی اتوبوس هیچ کس بوی گند نمی دهد ، هیچ کس خودش را به آدم نمی مالد و وقتی یک پیرمرد یا پیر زن سر می رسد همیشه کسی هست که بلند شود و جایش را به او تعارف کند تا  به چشم ببینم که  انسانیت هنوز نمرده است

5-  هیچ  اتفاق عجیب و غیر منتظره ای نمی افتد. یک شبه بر اثر یک تصمیم احمقانه یکی از مسولین قیمت ها چند برابر نمی شود.یک باره توی یک روز خبر اعدام و دستگیری چندین نفر را نمی شنوم. اینجا دایم در شوک نیستم.

6- اینجا  مردم اعتقاد دارند که نتایج نتیجه قهری اعمال ما هستند.از کلماتی مثل ان شاالله و ماشالله خبری نیست. مردم برای رسیدن به مقصود تلاش می کنند و هیچ کس منتظر امام زمان نیست و بخاطر حماقتش پلکان ترقی را طی نمی کند.

7- اینجا هیچ وقت برق نمی رود.